[:ru]В Сибайском госбашдрамтеатре имени Арслана Мубарякова состоялась премьера спектакля «Потомок». Премьеры для театра — явление обычное, коллектив не менее шести раз в год испытывает такое состояние: режиссеры, отвлекшись от обычных жизненных сует, рождают новое сценическое представление, каждый актер также работает над своим сценическим образом, художник готовит пространство в виде декораций для развития будущих событий спектакля, работники цехов тоже не остаются в стороне, у каждого свое предназначение — так общими усилиями создается новый спектакль. Рождается, живет, удовлетворяет духовные потребности зрителей и остается в памяти, становится частицей крепкого фундамента театра. И этот спектакль по пьесе Владимира Жеребцова станет опорой и очередным камешком этого фундамента. Главный режиссер театра Денис Нургалин неспроста выбрал эту пьесу. Основная тема и содержание драмы очень своевременны. Главный герой, современный парень, как-то скоротать время, оказывается в краеведческом музее и по сюжету пьесы оказывается в другом мире, о котором мы знаем из учебников и кинофильмов — в далеком 1942 году, во время Великой Отечественной войны. Молодой парень, поверхностно знающий историю своей Родины, видевший сцены войны в основном в голливудских фильмах, оказывается во власти сильных переживаний, испытаний и перемен. Зрителям, присутствовавшим на премьере, так же пришлось пережить чувства героя, пожить с ним в тех некомфортных условиях. Для воспитания чувства патриотизма и единства сегодня очень нужны такие представления — чтобы не сойти с исторического пути своей Родины. Кстати, подростки также с пониманием отнеслись к ходу событий спектакля, получили заряд для становления зрелой личностью.
Радик УМУТКУЖИН – руководитель литературно-драматургической частью театра.[:ba]Арыҫлан Мөбәрәков исемендәге Сибай дәүләт башҡорт драма театрында “Вариҫ” спектакленең премьераһы булып үтте. Театр өсөн премьералар ғәҙәти күренеш, коллектив йылына кәмендә алты тапҡыр яңырыу халәтен кисерә: режиссерҙар күнегелгән тормоштарын ситкә ҡуйып, ауырлы ҡатындарҙай, тулғаҡ тотоп, яңы сәхнә әҫәре тыуҙыралар, актерҙарҙың һәр береһе, шулай уҡ онотолоп, яңы образ өҫтөндә эшләй, рәссам сәхнәлә буласаҡ ваҡиғаларҙың урынын хәстәрләй, шулай уҡ үҙ күҙаллауын декорациялар ярҙамында тыуҙыра, ҡалған хеҙмәткәрҙәр ҙә ситтән күҙәтеүсе түгел, һәр береһенең үҙ вазифаһы, тәғәйенләнеше – бына шундай күмәк көс менән тыуа спектаклдәр. Тыуа, йәшәй, тамашасыларҙың зауығын ҡәнәғәтләндерә һәм хәтерҙә ҡала, киләһе быуын театр хеҙмәткәрҙәренең һөнәренә үҙенсәлекле нигеҙ ҡора. Владимир Жеребцовтың пьесаһы буйынса ҡуйылған был спектакль дә ана шул нигеҙҙең бер ташы, тос таянысы. Әҫәрҙе театрҙың баш режиссеры Денис Нурғәлин сәхнәләштерҙе. Драманың темаһы, йөкмәткеһе бөгөнгө көн өсөн бик тә урынлы. Төп герой, замана егете, көн үткәрер өсөн генә музейға инә һәм пьесаның сюжеты буйынса Бөйөк Ватан һуғышының 1942 йылына юлыға, икенсе донъяға – беҙ китаптарҙан уҡып белгән, киноларҙан ҡараған үткән заманға күсә. Тарихты өҫтән-мөҫтән һиҙемләгән, һуғыш тураһында күберәге Голливуд фильмдарынан ҡарап белгән бөгөнгө көн егете өсөн был ҙур һынау, күңел көсөргәнешлеге, аҡылға һыймаҫ үҙгәреш. Спектаклде ҡарағандар ҙа ана шул көсөргәнеште һиҙҙе, актерҙар менән бер тире эсендә йәшәп алды. Илһөйәрлек, берҙәмлек өсөн бөгөн ошондай сәхнә әҫәрҙәре бик тә кәрәк – соҡор-саҡырлы юлдан барған тарих арбаһынан төшөп ҡалмаҫ өсөн. Әйткәндәй, замана йәштәре, бөгөнгө үҫмерҙәр ҙә спектаклде аңлап, йылы ҡабул итте, шәхес булып формалаша башлаған күңелдәренә орлоҡ һалды.
Радик ӨМӨТҠУЖИН – театрҙың әҙәб-драма бүлеге етәксеһе.[:]
